Jaya

jaya

Deze knappe jongeman is Jaya, de zoon van onze vrienden Elly en Jaro. Hij is maar een maand of vijf ouder dan onze Lorelei, maar wat maakt dat veel uit. Lorelei is, ondanks dat ze (natuurlijk!) een geweldige ontwikkeling doormaakt, nog een echte baby, terwijl Jaya zo naar een school voor deftige jongetjes kan.


jaya jaya

de grote stad | 17 Juni 2007 21:21 | archief| link | wie reageert?

Rorty is dood

Richard Rorty is vorige week overleden. Ik was een fan. De afgelopen jaren heb ik vaak gedacht: ‘Hij zal eerdaags overlijden. Wat zal dat een schok zijn.’ Gek genoeg viel dat mee. Misschien heeft juist het feit dat ik me min of meer had voorbereid, geholpen.

In Nederlandse filosofiekringen was Rorty weinig geliefd. Hij schreef te goed, te toegankelijk. Daar houden Nederlandse filosofen niet van. Hier moet het vooral niet te volgen en niet om door te komen zijn.

Rorty hield van bloemen (orchideeën) en van vogels. De aflevering van de VPRO-serie ‘Van de schoonheid en de troost’ waarin hij figureerde kwam niet van de grond zolang het over hemzelf en zijn filosofie ging, maar werd prachtig en ontroerend toen het over vogels ging.

Ja, dat is een treurigstemmende gedachte. Dat ik me er niet meer op kan verheugen dat ik misschien nog ooit een keer met Rorty over de filosofie van het vogelen zal kunnen praten.

wereldwijd | 19:35 | archief| link | wie reageert?

Dood in Hillegersberg

hillegondakerk

In het hart van Hillegersberg staat de Hillegondakerk met daarnaast het dorpskerkhofje. Lieflijke graven tussen het lover. Alles zo rustig en sereen. Als je dan toch ergens dood gevonden wilt worden…

in de buurt | 12 Juni 2007 06:19 | archief| link | vijf reacties

Darwin heel dichtbij

eenden

In onze tuin is het elk voorjaar een darwinistisch festijn. We laten maar niet zien waar onze twee suffe katten, die zich dan medogenloze killers tonen, mee thuis komen. Laten we het erop houden dat een zieltogende lijster, die prachtige vogel, heel erg was, hoewel ook vermoorde merels een naar gezicht zijn. En het gegil van kikkers die uiteengereten worden, vinden we toch wat te cru voor onze podcast. Onze poezen moeten gelukkig niets hebben van het paar eenden dat onze tuin elk jaar opzoekt voor de reproduktie. Toch is het ook voor hun een struggle for life. Vorige maand bedelden er zo'n tien kleintjes om brood; elke dag werden het minder en toen zagen we ze helemaal niet meer. Maar de ouders zijn volhouders. Weer is er nestje, en opnieuw verdringen verrukkelijke pluiseendjes zich om de korstjes. We duimen voor ze; Darwin weet wel beter.


eendjes eendjes

bij huis | 03 Juni 2007 19:52 | archief| link | wie reageert?