Daffodils
Een van de beroemdste gedichten van de grote Britse
romantische dichter William Wordsworth is ‘I wandered lonely as a cloud’ (1807)
over narcissen die dansen in de wind. Oversentimenteel. Over de top. Maar
prachtig.
In onze bostuin in Drenthe staan bosviooltjes, geen
narcissen. Maar nu ze op hun hoogtepunt zijn, moet ik aan het gedicht van
Wordsworth denken.
I wandered
lonely as a cloud
That floats on high o’er vales and hills
When all at
once I saw a crowd,
A host, of
golden daffodils
Beside the
lake, beneath the trees
Fluttering
and dancing in the breeze
(…)
Saai
Zou er een prijs uitgereikt worden voor het saaiste landschap van Nederland, dan gooide het Fochteloërveen hoge ogen. Een eindeloze vlakte met geel stro-achtig gewas (pijpestrootje). Hier en daar een desolaat boompje, een eenzame struik. Dodelijk saai. Het verveelt nooit
Jaaaah, lente. Eindelijk.
