Schip op het strand
Een merkwaardig gezicht. Alsof een schip het strand op is komen varen. In verre buitenlanden zie je soms dit soort beelden. Van scheepswrakken die met een storm op het strand geworpen zijn en nooit zijn opgeruimd. In het aangeharkte Nederland kan het niet anders zijn dan gezichtbedrog. Een schip op weg naar zee door de Nieuwe Waterweg gezien vanaf het strand van Hoek van Holland
Op de pier
Vissen. Zomaar wat slenteren. Uitkijken over de zee en mijmeren. De pier van Hoek van Holland nodigt uit tot ledigheid. Tot contemplatie. Tot tijdverdrijf dat niet gericht is op het tot stand brengen van iets. Niet gericht op het consumeren van iets of afnemen van een of andere dienst.
Waar vind je dat soort plekken nog?
Kijk ook naar deze man met blauwe parasol en dezeman met blauwe zwemband.
Zwanen langs de pier
Ik kan er uren naar kijken. Naar de zwanen die langs de pier van Hoek van Holland deinen. Vele tientallen zijn het er. In een lange rij. De sierlijke halzen gebogen, onder water knabbelend aan zeewier en aan het mos dat zich op de grote stenen heeft vastgezet. Dat denk ik tenminste. Zo volstrekt misplaatst, aan de ene kant. Die delicate zwanen die thuishoren in slotgrachten en goed onderhouden oude parken, peddelend in de Nieuwe Waterweg tegen een achtergrond van verroeste oceaanstomers en moderne containerschepen. Maar tegelijkertijd een bijna vanzelfsprekend fenomeen. Want de natuur laat zich niet dwingen. Stelt zich niet de vraag of iets wel ‘klopt’. Maar past zich simpelweg aan aan de omstandigheden.
Update: eens gekeken of de foto beter zou worden door de bovenste rand er af te knippen, zoals BuitH en Belinda voorstellen.
